شده تا حالا حجم عظیم دلتنگی هاتو  ورداری و با خودت به این ور و اونور بکشی تا شاید یه کم کی آرروم بشی ! بعدشم نتونی جایی رو پیدا کنی  !هیچ جایی !!!!!!!شده که یه عالمه حرف تو دلت تبدیل بشن به لجن! و تو ، تو این لجنزار متعفن حرفهای نگفته ات دست و پا بزنی ! شده از خودت بپرسی چرا همش اسیره انتظاری  ؟؟؟؟؟شده دلتنگیهات تو رو به جنون بکشن...حتی شده دل تنگ یه خط نوشتن شده باشی ولی نتونی ! نتونی عقده های دلتو خالی کنی و تهی شی از ....شده...؟؟؟!!!!!

گاهی وقتا همه چیز هیچ چیز است و گاهی وقتا هیچ چیز ، همه چیز!!! مگه نه ؟!یادمه یه وقتی می خواستم از خودم بگم ...از زندگیم و خیلی چیزای دیگه ولی الان دیگه نمی تونم حتی یه جمله بگم ! جمله سازی ام هم خیلی ضعیف شده !و حالا می فهمم که گاهی وقتا هیچی نفهمیدن بهتر از اینه که همه چی رو بفهمی و بدونی ....منم خودم رو می زنم به نفهمی !!!

مهربانان من !

ملامتم نکنین!!!!!

خسته ام ! خیلی خسته !

می خزم در تنهایی خودم و گم می شوم در هر چی که بهش میگن زندگی !!!!!!!ای تف به این زندگی !!!!!!!!

و این شعر که ...........................!