تمام بی کسی هامو ور میدارم و میایم اینجا ....به خود نگاه می کنم و به آینه ی شکسته ی دلم و به ...و باز سکوت می کنم ! در حجم ناباوری هایم ...سکوتم را معنی می کنم!
بی همتایم !
تا کی باید صبوری کنم و چشم بدوزم به فردا و ....خدا جونم قربونت برم دیگه خسته ام ! خیلی خسته !!!!!!!!!!دیگه نمی تونم ! بریدم ...........دلم می خواد فقط گریه کنم تا خالی شم از درد ! ولی نمی تونم .........اشکم در نمیاد و بغض داره خفه ام می کنه قر بونت برم خداااااااااااا! به دادم برس!دیگه طاقت ندارم!!!!!!!!!
خداااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااا
اگه اینجا عقده های دلم رو خالی نکنم پس کجا برم و چیکار کنم !گاهی وقتا با سکوتم و گاهی وقتا با فریادهای بی صدام و ...گاهی وقتا با خنده های تلخم که از همه ی دردهام بیشتر عذابم میده ...یه کاری بکن خدای مهربونم ...بی همتام ! آخه من که جز تو کسی رو ندارم ! به کی بگم چی ...!به کی ؟؟؟؟!!!!کمکم کن ای خدا .........بغض داره خفم می کنه !!!!!!!!!!!!!!!!!
خداااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااا
میدونم که لیاقت ندارم ! می دونم که عددی نیستم و توی اینهمه بنده های مخلصت گم و گور می شم ! پیش اینهمه دل پاک و بی ریا ...تو اینهمه صداقت و راستی ، من جای ندارم !آخه من کی ام که اینهمه عجز و ناله می کنم و ........یه عاجز درمونده ی بیچاره ! کمکم کن بی همتام ! دیگه صبری برام باقی نمونده ...دیگه هیچی................................................................................................قربونت....................... برم خدا....................................................................................................................!!
عطش !
گرمای تابستان !
عطش!!!!!!
صحرای کربلا !
دخت سه ساله ی لب تشنه ی دشت کربلا!
و باز .........
عطش!!!!!!!!!!!
و تمام!
هر ثانیه میدانهای مین تازهای در کوچه پسکوچههای این شهر سرد، چشم میگشاید .
لحظه ها مين گذاري شده اند تا دنيا دنياست شيطان دستبردار نيست. لحظه ها مين گذاري شده اند نه هيچ
مصيبتي اخرين مصيبت است و نه هيچ شيطنتي اخرين شيطنت! جنگ انتها ندارد ....
(غروب شلمچه )
چقدر احتیاج دارم به هوای تازه !!!!در ذهنم خیلی حرفها داشتم برای نوشتن ! اما سپردم به باد نسیان تا ...! دیگر حرفی ندارم ...!